Zoisyt

Ca₂Al₃Si₃O₁₂(OH)

Zazwyczaj jest szary, biały, jasnobrązowy lub zielonkawoszary. Jego kryształy słupkowe mają głęboko zarysowane prążki. Występuje też w postaci ziaren rozproszonych w skale oraz tworzy skupienia kolumnowe bądź zbite. Zwykle go można znaleźć w łupkach metamorficznych powstałych w warunkach metamorfizmu średniego stopnia, gnejsach oraz amfibolitach utworzonych ze skał bogatych w wapń. Spotyka się go też w eklogitach. Fioletowoniebieski zoisyt jubilerski odkryto w 1967 r. w Tanzanii na wzgórzach Merelanit; nosi on nazwę tanzanitu. Tanzania jest też miejscem występowania amfibolitów zoisytowych, atrakcyjnych skał, w których kryształy rubinu tkwią wśród intensywnie zielonych zoisytów chromowych i czarnej hornblendy.

Klasa: krzemiany
Układ krystalograficzny: rombowy
Łupliwość / przełam: doskonała / nierówny do muszlowego
Połysk / rusa: szklisty / biała
Twardość / gęstość: 6-7 / 3,15-3,36
Cechy rozpoznawcze: podobnie jak w przypadku klinozoisytu, rzadko można spotkać postaci kryształów inne od wymienionych.

Ciekawostka: Bogaty w mangan thulit jest nakrapianą różową półszlachetną odmianą zoisytu. Jego nazwa, nadana w 1823 r., pochodzi od nazwy Thule, która w starożytności określano daleką północ Europy. Thulit został odkryty w Telemarku w Norwegii i jest on kamieniem herbowym tego kraju. Jako kamień jubilerki zwykle jest szlifowany na kaboszon.