Lazuryt
(Na, Ca)8Al6Si6O24[(SO4),S,Cl,(OH)]2
Od czasów starożytnych był wysoko cenionym z powodu niezwykłej błękitnej barwy. Jest zawsze zabarwiony na głęboko- lub jaskrawoniebieski kolor i dawni artyści stosowali go jako barwnik zwany ultramaryną. Lazuryt przeważnie tworzy skupienia zbite lub jego ziarna są rozproszone w skale. Jego wyraźne kryształy, zwykle dwunastościenne, spotyka się rzadko i są bardzo poszukiwane. Lapis lazuli powstaje w wyniku metamorfizmu kontaktowego wapieni. Skała ta jest niezwykle piękna, gdyż lazuryt upstrzony złotym pirytem dodatkowo bywa poprzerastany białym kalcytem oraz innymi skaleniowcami.
Klasa: Krzemiany (grupa skaleniowców)
Układ krystalograficzny: Regularny
Łupliwość/Przełam: Niewyraźny/Nierówny
Połysk/Rysa: Szklisty lub matowy/Jaskrawoniebieska
Twardość/Gęstość: 5-5,5 / 2,38-2,45
Cechy rozpoznawcze: Jaskrawoniebieska rysa; nie reaguję z HCI jak azuryt, łatwo go pomylić z lazulitem
Ciekawostka: Najładniejsze kryształy lazurytu znajdowane są w prowincji Badak-szan w Afganistanie; stamtąd pochodzi też wiele lapis lazuli ze starych kolekcji. Często mylnie opisuję się je jako pochodzące z Persji ( obecnie Iran ). Kamieniem tym w Persji handlowano, ale go nie wydobywano. Jego złoża występują też w USA i Rosji.
| « poprzednia | następna » |
|---|